VİCDAN

VİCDAN- Melabaaaa.

BABA- Aaa… sen mi geldin?…

VİCDAN- N’ooooldu çok sevinmedin galiba geldiğime ahahahaha.

BABA- Yok yahu, öyle değil…Hoşgeldin tabi, sevinmemek ne demek?

VİCDAN- Hişgildin işkim çiiiik sivindim gildiğine ihohahahaha…

BABA- Saygısız.

VİCDAN- Saygı konum dahilinde değil, biliyorsun. O konuya başka bir bölüm bakıyor…N’oldu yine bağırdın mı?

BABA- Hı hı…

VİCDAN- Ay ay ay surata bak panda yavrusu gibi düştü. Dur tahmin ediyim gereksiz yere bağırdın?

BABA- Yaaani…Aslında…Ama…Biraz belki…

VİCDAN- Oolum senle geçen sefer yine konuşmadık mı bu konuyu hı? Pişmanım, dedin, bağırmicam bi daha, sakin kalıcam, dedin?

BABA- Evet biliyorum.

VİCDAN- Eee?!?! Ne oldu yine?

BABA- Ya buna akşam 9 gibi yatma saati filan dedik. Diş fırçalama, süt içme, su içme, yine süt isteme, bi daha su içme, top oynama talebi, kakam geldi tiyatrosu, karnım ağrıyor draması, ben bu pijamayı giymem protestosu, ama bunu da giymem isyanı, yatağa oyuncak getiricem ısrarları, itiraz gelince yatağa akülü araba sokmak için dilekçe, Haydi güzelim / Parka gidelim / Bu gecee dışarda gezeliiim şarkısı eşliğinde evden çıkmak için soru önergesi, o gün telefonla hiç oynamadığı için kazanılmış hak statüsündeki oyun seansında ısrar etmesi, Telefon hakkımız / Söke söke alırız sloganları…

VİCDAN- Standart seremoni yani.

BABA- Aynen.

VİCDAN- Eee?

BABA- En son artık saat 11 olmuştu… Tam uykuya dalıyorken kafayı kaldırdı, ben süt içmedim, dedi.

VİCDAN- Vee sen deee…

BABA- Hayvan gibi bağırdım.

VİCDAN- O ne yaptı?

BABA- Gözleri doldu, sonra uyudu… Niye bağırdım diye düşündüm.

VİCDAN- İyi (biip) yemişsin. O zavallı bir patates böceği sonuçta. Minik bir ördek poposu. Uyumak istemiyo diye hayvan gibi bağırıp, kalbini kırmışsın. Hayvan. Vahşi bir yetişkin, sadist bir ebeveyn misin sen? Kanlı bir diktatör, hatta iblis filan?…

BABA- Ühü.

VİCDAN- Ühü, tabi. Anca ühü. Hepiniz aynısınız be.

BABA- Ağır oldu ama?

VİCDAN- Eee benim olayım da bu. Ben bunları hatırlatıyorum sana ki bi daha yapma diye… Bi daha yapıcan mı?

BABA- Yapmicam vallaha da billaha da. Ona hiç bağırmicam, hep sakin olucam. Aha buraya yazıyorum. Uyumazsa uyumasın, beklerim ben, yeterki gözleri dolmasın.

VİCDAN- Hadi tamam, bu kadar yeter seni kastığım. Şimdi yat uyu, sabaha gönlünü alırsın.

BABA- Alırım di mi?

VİCDAN- Alırsın alırsın, iyi geceler.

BABA- İyi geceler.

NOT:

Bir de gözyaşına kıyamamayı bırak, cana kıyanlar var bu hayatta. Onlar, yukarıdaki gibi bir konuşmayı yapacak bir vicdanı bile olmayanlar.

Bizler vicdanımızla başbaşa kaldığımızda bile yalnız değilken, onlar çokluk içinde yokluğun, hayata karşı ölümün simgesi olarak kalacaklar.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s