PARADOKSUM BENİM, BİRİCİK SEVGİLİM

Screen shot 2014-06-12 at 3.01.27 PM

Tanıdık gelen var mı?

 

Bağırmayı kesmesini, çocuğa bağırarak söylemek

Evde patiklerini giymeyen çocuğu paylarken çıplak ayakla duruyor olmak

Akıllı telefonu çocuğa yasaklayıp, saatte 48 kere akıllı telefondan facebookunu kontrol etmek

Topa düzgün vuramayan çocuğa çemkirip, topu yumuşak(!) bir plaseyle fezanın bilinmeyen bir yönüne yollamak

Çocuğuna akşam televizyonu yasaklayıp, akşam maç/dizi seyretmek

Dışarı çıkarken giyinmiyor diye çocuğuna çemkirip, ayna karşısında 4 tişört, 2 pantalonlu kombinasyonlar arasında devinmek

Yemeğini bitirmediği için çocuğu büyüyememekle tehdit edip, tabakta yemek bırakmak

Araba koltuğuna oturmamak için isyankar bir robot dansı yapan çocuğu eleştirip, emniyet kemeri takmamak

Çocukla beraber kırmızı ışıkta karşıdan karşıya geçip, çocuğa yeşil-geç, kırmızı-dur’u öğretmek

Başkalarına kötü şeyler söylememeliyiz diye öğütlerken, trafikte yüksek perdeden küfürsel iletişim teknikleri kullanmak

Çocuğa küçük şeylere sinirlenmemesi, sakin olması gerektiğini anlattıktan sonra, kendi tişörtüne yağ damladığında kaderin yedi ceddini sevgiyle anacak kadar asabiyet yapmak

Öğretmen ne derse onu yapacaksın diye tembihleyip, çocuğun yanında öğretmeni eleştirmek

Çocuk konsantre olmuş kendi kendine oynarken çocuğa yılışıp ilgi görmeyince ‘sen beni istemiyorsun/sevmiyorsun’ diye duygu sömürüsü yapmak… Ama bir işle meşgulken çocuk gelip oynamak istediği zaman çocuğa ‘rahat bırak beni iki dakika’ diye isyan etmek

Çocuk hasta olduğu halde ilaç almayı redettiğinde kıyameti koparıp, hasta olunca ‘ben ilaç almayı sevmiyorum, bana ters’ demek

Çocuğun büyüdüğünde sigara içmesinden korkarken, çocuğun görebildiği ortamda sigara içmek

Nedenini bilmediğimiz halde huysuz bir gün geçirirken anlayış bekleyip, nedenini bilmediğimiz bir sebepten terör estiren çocuğu manyaklıkla suçlamak, kızmak

‘Abi hatırlamıyor musun, biz sabah 9’da çıkardık evden, akşam hava kararana kadar paso oynardık dışarıda’ diye nostaljik geyik yaptıktan sonra, dışarı çıkmak isteyen çocuğa sırf üşendiğimiz için ‘Yeter artık, bugün tam bir saat parkta oynadın ya’ diye posta koymak

Çocuğum çiçekler kelebekler gibi özgür olsun, elleri toprak koksun diye edebiyat yapıp, üstü başı kirlenir diye kumlu parka götürmemek

Her an her istediği oyuncağı almayarak ona tutumlu olmayı ve azla yetinmeyi öğretirken, kendine her hafta iki tişört bir ayakkabı almak…ve daha niceleri…

 

Çocuk yetiştirmenin en zor yanı nedir deseler.

Olmadığımızı oldurmaya çalışırken, olamadığımız halde olmuş gibi yaptığımız her vakit, içinde olduğumuz çelişkiden bihaber olmak, derdim.

Evet.

 

 

Reklamlar

3 thoughts on “PARADOKSUM BENİM, BİRİCİK SEVGİLİM

  1. Kim söylemişti unuttum ama şöyle bir söz vardı: “Çocuk söz, laf, uyarı ve ihtarla eğitilmez, hayata karşı davranışlarınızla verdiğiniz tepkilerle ona örnek olun” gibi birşeydi. Yani şu yanlış bu doğru diye bıdı bıdı beynine vermeyin çocuğun, yanlış dediğiniz şeyleri siz de yapmayın çocuk direk model olarak sizi örnek alıyor….ya işte anladınız siz.

  2. Bunu niye anlattım bilmiyorum 🙂 sonuçta bunu hepimiz biliyoruz ama uygulama konusu sıkıntılı hakketen…n’apsakta o bizim istediğimiz gibi olmayacak…

    1. Onu terbiye etmeden once kendimizi edebilmemiz lazim. Ama dediginiz gibi, kolay olaydi hepimiz yapardik 🙂 zor hakkaten. Lakin yuzyillardir devam eden bir paradoks 🙂

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s